GÜN GELECEK

Elbet de gün gelecek 
sende özleyeceksin.
Sensiz geçen 

özlem dolu geceleri
hiç bilmeyeceksin...
Seven yürekte ki özlemi,
bekleyeceğim
bir gün gelmeni...
Unutamıyorum
birlikte geçen güzel günlerimizi.

Benhur Uçuk

GÜNLER BİTİYOR

Günler bitiyor 
gecelerin bittiği gibi.
Yıllar bitiyor 

ömrümüzün bittiği gibi.
Bekliyorum son bitiş anını,
anımsayarak en mutlu anılarımı
Bitecek olan bu ömrün son anlarını..

Benhur Uçuk

YOKSUN BU GECE

Yoksun bu gece benim gecem de
Özlem doldurdun üzgün yüreğime
Hasretle bakmak istiyorum gözlerine
Selamlar gönderiyorum sevdiğime
Benim le olacaktın yalnız gecemde..
Benhur Uçuk

EYLÜL AYI

Eylül ayı, 
son baharın göstergesi
baharlar, 
hep ilk olabilse, 
son, 
bitişi belirtiyor..
Bitmesin baharlar, 
hep ilk olsun.
Hazan ve hüzün olmasın yaşamda
İlk Bahar'ın mutluluğu,

aksın damarlarımızda
Coşku dolu kahkahalar olsun, 
her anımızda..
Beyaz bulutlarla süslenmiş, gökyüzünün altında.
Gelecek baharlara sevgi,
umut dolu yürekler
olsun her yanımızda..

Benhur

SEN YOKSUN ARTIK

Sen yoksun artık üzgünüm
hemde çok üzgünüm.
Acın yüreğime taş gibi oturdu,

gözlerim yaşla doldu.
Anımsadım güzel günleri
mutlu olduğun günlerde ki
gülmelerini..
Sen yoksun artık üzgünüm
var olman bir teselliydi
benden çok uzaklarda olsan'da
anılarım'da, yanımdaydın yalnızlığım'da..
Şimdi artık hep anılarımda
ve senden bana hatıra olan iki canla...
Sen yoksun artık üzgünüm
Acı doldu yüreğime, İlk Sevgili
son terk edişin kazındı belleğime
silinmeyecek bu son acı haberin..
Ömrümün son günlerine dek..
Sana olan sevgim hiç bitmeyecek..
Sen yoksun artık çok üzgünüm..
Bir fırtınaya kapıldık
savrulduk dört bir yana
karardı günler geceler
yıllarca bekledim ama gelmedi
aydınlık günler.
Anladım ki bitmiş sevgiler.
Yine de
Sen yoksun şimdi çok üzgünüm..

Benhur Uçuk

AN GELİR

An gelir....
Yürekler,
Kulak kesilir,

Kendi iç sızılarına....
Sessiz sessiz gözyaşları döktüğü anların...
Hüznü sarar, yürekleri...
Islanmışlıklarında...
Gözyaşları...
Adeta...
Bir kırkikindi yağmuru olup yağar üstüne...
Aheste... aheste...!
An gelir...
Yürekler,
Sevdiği, sevildiği yürekleri arar..
Birbaşınılıkların sancılarına tutsaklıklarda
İpi kopmuş uçurtmalar gibi savruluşlarla..
Ya da,
Rotası yitik, pusulası bozuk gemiler gibi...
Uçsuz bucaksızlıklarında suların,
Kıyı kıyı... liman liman....
Birbaşınalığın avareliklerinde dolaşmışlıklarda..!
An gelir...
Gün batımlarının, zaman darlıklarında..!
Konup göçüverirler
Kırlangıç kanatlarında..
Yürekler yüreklere...
Hazanlarda, sona kalmışlıkların tarif sancılarıyla,
Kuş ölümü uçuşluluklarında..
Bazı anlar.....
Bir soluk alışverişliliğinde,
Kayıverir yürekler yüreklere,
Bir yıldız kayması güzelliğinde ışık içinde.!
An gelir...
Yürekler kendini dinler,
Dünlerine özlemlerinde...
İnce gönül sızılarında,
Yolculuklar yapar yürekler..
Anılar deryasında,
Gecenin mavi atlasında...
Yıldız yıldız,
Işığa kesmişliklerdeyken gökyüzü,
Karaltı karaltı çöktüğünde,
Yalnızlığın hüznü yüreklere..!
Yürekler kendini dinler,
Kendi hicranlı gel-gitlerinde..!
Kendi hicranlı gel-gitlerinde..!

ERDEM YASSIBAŞ

UÇ BENİM MARTI YÜREKLİM UÇ  Şiir kitabından

BİR ÇİFT SÖZ

Bir çift sözü benden esirgedin 
Yıllarca bekledim de gelmedin

Bir kez olsun beni dinleseydin
Seni ne çok sevdiğimi bilseydin
Ben de "seni seviyorum" dermiydin?

Benhur Uçuk

ÖYLESİNE GEÇEN ÖMÜR

Öylesine geçen bir ömür
oyuncak oldu birilerine
İnanıp sevdiklerimize 
sonra da terk edenlerimize
acılarımız hüzünlerimiz
umutsuz beklemeler
yerleşti yüreğimize..
Yok olunca tüm umutlar
sonsuzlukta kayboldular.
Geride kalana bakmadılar
İşte öylesine geçti bu ömür.

Benhur Uçuk

AĞZIMIN TADI

 
Ağzımın tadı yoksa , hasta gibiysem ,
Boğazımda düğümleniyorsa lokma ,
Buluttan nem kapıyorsam , vara yoğa
Alınıyorsam , geçimsiz ve işkilli ,
Yüzüm öfkeden karaya çalıyorsa ,
Denize bile iştahsız bakıyorsam ,
Hep bu boyu devrilesi bozuk düzen ,
Bu darağacı suratlı toplum ...
 

Oktay Rıfat
( 1914 - 1988 )

AĞLAMAK MESELESİ

Nasıl etmeli de ağlayabilmeli
farkına bile varmadan?
Nasıl etmeli de ağlayabilmeli
ayıpsız,
aşikare,
yağmur misali?



Neylersin alışkanlık,
için kan ağlarken yüzün güler,
dikilitaş gibi dinelirsin yine.
Yavrum, erişmek ne müşkülmüş meğer,
anneler gibi ağlamanın yiğitliğine? 


 
   Nazım Hikmet Ran
 ( 1902  - 1963 )